آن‌طور كه بايد و شايد نشان مىدهد و ربط آدمى را با حضرتش برقرار مىسازد يا نه ؟ ! فعلًا بحث ما در آنست كه آيا اين منهج و منهاج و اين رويّه و مكتب كافى است يا نه ! ؟ راه عرفان خدا براى انبياء و اولياء و ائمّه ، راه شهود و وجدان است آن مذهب و مكتبى كه انبياء و اولياء و ائمّه عليهم السّلام پيموده‌اند مكتبى است از اين مكتب عالىتر و راقىتر و دلنشين‌تر و آرامش‌بخش‌تر . آن مكتب ، مكتب شهود است . آن‌گونه طريق سير و ذهاب به سوى معرفت حقّ متعال مىگويد : بالاتر از ذهن ما و برتر از قواى مفكِّرهء هر انسان انديشمندى ، يك حسّ ديگرى وجود دارد . من نمىدانم اسمش را چه مىگذاريد ؛ حسّ ششم يا غير آن ؟ ! به هر حال حسّ ديگرى در آدمى وجود دارد كه وِجدان است ، آن را قلب و فُؤاد و يا دل و ضمير مىگويند . هر چه بخواهيد بگوئيد . انسان مىبايست با آن حسّ خدا را ادراك كند . آن حسّ در جميع افراد بشر موجود مىباشد و بسيار قوىّ و شديد الأثر است ؛ و ليكن ابتلاء به مادّيّات ، آرزوهاى خسيسه و دَنيّه و بهيميّه و شيطانيّه ، و خيالات و توجّه به أوهام عالم اعتبار و كثرات ، حجابهائى گشته‌اند كه كاملًا بر روى آن منطبق شده ؛ آن را تاريك و ضعيف نموده و خفه كرده‌اند . از اينجاست كه بشر نمىتواند از آن حسّ بهره‌بردارى كند . اگر در راه عبوديّت حقّ باشد ، طىّ اين راه براى وى سهل و آسان مىشود . هر پيامبرى كه آمده است گفته است : تقواى خدا را پيشه سازيد ، و از من اطاعت نمائيد ! فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ . در سورهء مباركهء شعراء در چند مورد از لسان چندين پيغمبر خداوند حكايت مىكند كه به قوم خود گفتند : فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ .