نظير آنچه را كه اعوان ملائكهء عظام ، از افعال و اعمالى كه انجام مىدهند نسبت داده مىشود به رئيسشان كه ايشان را در آنچه را كه خودش مىخواهد مورد عمل قرار داده به كار مىگيرد . خداوند راجع به ملك‌الموت مىگويد : قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ . ( سورهء سجده ، آيه 11 ) « بگو اى پيغمبر ! شما را قبض روح مىكند آن فرشتهء مرگى كه بر شما گماشته شده است . » سپس مىفرمايد : حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا وَ هُمْ لا يُفَرِّطُونَ . ( سورهء أنعام ، آيه 61 ) « تا زمانى كه مرگ بسوى يكى از شما درآيد ، او را فرشتگان ما قبض روح مىكنند ؛ و ابداً آنان در اين امر كوتاهى نمىنمايند . » و آيه : الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ * مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ . ( سورهء ناس ، آيه 5 و 6 ) « آن كسى كه در سينه‌هاى مردم وسوسه مىكند ، از طائفهء جنّيان و از طائفهء انسيان . » دلالت دارد بر آنكه در ميان سپاهيان او اختلافى است از جهت آنكه بعضى از نوع جنّ مىباشند و بعضى از نوع انس . و آيه : أَ فَتَتَّخِذُونَهُ وَ ذُرِّيَّتَهُ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِي وَ هُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ . ( سورهء كهف ، آيه 50 ) « آيا شما او را و ذرّيّهء او را براى خودتان اولياء و صاحب اختيارانى اتّخاذ نموده‌ايد و مرا بر كنار گذاشته‌ايد ، درحالىكه ايشان دشمنان شما هستند ؟ ! » دلالت دارد بر آنكه إبليس داراى اولاد و ذرّيّه‌اى است كه از ياران و لشكريان او