« و كسى كه شيطان را ولىّ خود اتّخاذ كند بجاى خداوند ، تحقيقاً به زيان و خسران آشكارى گرفتار آمده است . به ايشان وعدهء دروغ مىدهد و به آرزوهاى باطله ترغيب مىكند و شيطان وعده نمىدهد به آنان مگر فريب و خدعه و غرور را . آنانند كه جايگاهشان در جهنّم است و هيچ‌وقت از آن خلاصى نمىيابند . » تسلّط شيطان بر مواليان اوست ؛ نه بر مؤمنين متوكّل به خداوند با تمام اين احوال ، مكر و كيد شيطان ضعيف است . و غلبه با قوّهء رحمانيّه و ايمانيّهء انسانيّه مىباشد كه اگر از آن فىالجمله وسوسهء شيطان درگذرد ، پيوسته مظفّر و پيروز خواهد بود . الَّذِينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقاتِلُوا أَوْلِياءَ الشَّيْطانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعِيفاً . « 1 » « كسانى كه ايمان آورده‌اند ، در راه خدا كارزار مىكنند ؛ و كسانى كه كافر شده‌اند در راه طاغوت كارزار مىكنند . پس شما مؤمنين كارزار كنيد با مردمانى كه دست ولايت خود را به شيطان داده‌اند ! تحقيقاً كَيد و مكر شيطان ضعيف و ناتوان است . » شيطان به‌هيچ‌وجه من الوجوه تسلّطى بر مردمان مؤمن و متوكّل به خدا ندارد . فقط تسلّط او نسبت به كسانى است كه راه ولايت او را بر خود هموار نموده ، و در برابر خداوند وى را شريك قرار داده ، باب مراوده و آشنائى را با او مفتوح نموده ، و خلاصه با ضعف نفس خود خويشتن را منفعل نموده و در برابر وساوس ضعيفه و القائات واهيهء او سفرهء دل خود را گسترده ، و آماده براى هر كثافاتى مىشوند كه خودشان با دستشان و با پيروى از هواى نفوس خودشان با

--> ( 1 ) آيه 76 ، از سورهء 4 : النّساء