حركت و جنبش باز مىماند . اين حقيقت را قرآن در آياتى ياد آور شده و مىفرمايد : « يَاأَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِىُّ الْحَمِيدُ ؛ « 1 » اى مردم ! شما نيازمندان درگاه خدا هستيد ، و خدا بىنياز و شايسته ستايش است » . در حقيقت اگر بخواهيم واقعيت نيازمندى انسان را به صورت امرى محسوس بيان كنيم بايد بگوييم : انسان با تمام قدرت خود ، بسان لامپ نيرومند پر فروغى است كه ديده‌ها را خيره مىسازد . اين نور خيره كننده هر چه باشد ، از خود او نيست و هر لحظه از مركز مولد برق ، به آن قوه و نيرو مىرسد و اگر يك لحظه جريان برق قطع گردد ، فوراً خاموش شده و خودنمايى آن سپرى خواهد شد . خلاصه بشر براى ادامهء زندگى خود در آغوش طبيعت بايد از عوامل بىشمارى كمك گيرد و اگر اين كمك‌ها و امدادها به او نرسد ؛ چراغ زندگى او به خاموشى گراييده از حركت و جنب و جوش مىافتد . اين از يك طرف . از طرف ديگر ، در اطراف وجود انسان عوامل نابود كننده ، فراوان است كه در هر لحظه ، هستى و زندگى او را تهديد مىكنند : ميكرب‌هاى خطرناك و كشنده در آب آشاميدنى و هوا به قدرى زياد است كه اگر عوامل ضد ميكرب در خون او نباشد ، بشر را فوراً از پاى در مىآورند . خداوند براى خنثى نمودن آثار اين دشمنان نامريى گلبول‌هاى سفيد را در خون آفريده كه همواره در جنگ‌هاى ميكربى خون شركت مىكنند و دشمنان انسان را از پاى در مىآورند . گاهى در شبانه روز هزاران تن سنگ‌هاى آسمانى كره خاك را سنگباران مىكنند ، حيات و زندگى بشر را به فنا و نابودى تهديد مىنمايند و دست

--> ( 1 ) . فاطر ( 35 ) آيهء 15 .