چگونگى علم خداوند به موجودات 8 . « اللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ أُنْثى وَ مَا تَغِيضُ الْأَرْحامُ وَ مَاتَزْدَادُ وَ كُلُّ شَىْءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدَارٍ ؛ خداوند از وضع جنين هر زن بار دارى آگاه است و آن چه را رحم‌ها از بين مىبرند و سقط مىكنند و آن‌چه را مىافزايند . و هر چيزى نزد او به اندازهء معين و ميزان خاصى است » . 9 . « عَالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ الْكَبِيرُ الْمُتَعالِ ؛ خدايى كه آگاه از پنهان و آشكار و بزرگ و برتر است » . 10 . « سَوَاءٌ مِنْكُمْ مَنْ اسَرَّالْقَوْلَ وَ مَنْ جَهَرَ بِهِ وَ مَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِالَّيْلِ وَ سَارِبٌ بِالنَّهَارِ ؛ در پيشگاه او يك‌سانست كه كسى سخن را پنهان دارد ( يا آهسته سخن بگويد ) يا آن را آشكار سازد و كسى كه در تاريكى شب راه برود يا در روز روشن راه بپيمايد » . هدف ابتدايى اين آيات ، معرفى علم محيط خداوند است و اين كه او از رازهاى پوشيدهء رحم‌ها ، از وضع جنين‌هايى كه در آن قرار دارند ، آگاه است و پنهان و آشكار ، شب و روز ، صداهاى آهسته و بلند ، براى او يك‌سان است و به كارهاى مخفى و آشكار بندگان خود ، آگاهى دارد و چون او بزرگ و برتر است ، بر تمام مصنوعات خود محيط و مسلط مىباشد .