بازگشت به زندگى ، عجيب نيست 5 . « وَ إِن تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ أَ إِذا كُنّا تُراباً أَ إِنّا لَفِى خَلْقٍ جَدِيدٍ أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوُا بِرَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ الأَغْلالُ فِى أَعْناقِهِمْ وَ أُولئِكَ اصْحابُ النَّارِهُمْ فِيها خالِدُونَ ؛ اگر ( از انكار آنان ) تعجب مىنمايى ، عجب گفتار آنهاست كه ( مىگويند : ) آيا وقتى ما خاك شديم بار ديگر آفرينش جديدى خواهيم داشت ؟ آنان كسانى هستند كه به قدرت خداى خود كفر ورزيدند وغل‌ها به گردن‌هاى آنهاست و همگى اهل آتش هستند و در آن هميشه خواهند بود » . عقيده به روز باز پسين يكى از عقايد كهن جهان بشرى است ، حتى آثار اعتقاد به آن در ميان مللى كه تاريخ شش هزار ساله دارند ، به خوبى به چشم مىخورد . يكى از اصول اساسى همهء مذاهب جهان ، مسألهء بازگشت به زندگى ابدى است و هر مسلكى كه در سر لوحهء آن اعتقاد به روز رستاخيز نباشد نمىتوان به آن نام مذهب نهاد و هدف‌هاى تربيتى و اجتماعى مذهب بدون اعتقاد به روز پاداش و كيفر ، جامهء عمل نمىپوشد . چنين عقيده‌اى ، با سوابقى كه در ميان تمام ملل جهان دارد ، مىتواند نشانهء فطرى بودن آن باشد ؛ زيرا علايم و نشانه‌اى كه براى امور فطرى در اختيار داريم ، همگى بر آن منطبق است و بسيار بعيد است چنين عقيده‌اى با اين سابقه و