چشم به دنيا گشود . سپس براثر داشتن ملكات فاضله ، هوش سرشار ، عقل وتدبير فوق العاده ، تجربه وپختگى ، بيان شيرين ومنطق محكم ، به نام لقمان حكيم معروف گرديد . خصوصيات زندگى او درست ضبط نگرديده ، ولى سخنان حكيمانهء وى زينت بخش صفحات كتابهاى اخلاق و تفسير وتاريخ است . آنچه مسلّم است ، روزگارى غلام بوده وآقايى داشته ، ولى اين نكته چندان روشن نيست كه چگونه كودكى كه در خاندان نبوت به دنيا آمده بود ، بالاخره غلام زرخريد شده است . از اين جهت ، برخى از مفسران معتقدند كه وى غلام حبشى يا مصرى بوده و در ميان بنى اسرائيل بزرگ شده و داراى كمالات اخلاقى وفضايل روحى زيادى بوده است . لقمانْ حكيم بود ، نه پيامبر برخى از روايات حاكى است كه لقمان با آن همه كمالات ، به مقام پيامبرى نرسيده بود . از پيامبر اسلام نقل شده كه آن حضرت فرمود : لقمان ، پيامبر نبود ، بنده‌اى بود فكور و خوش عقيده ، او خدا را دوست مىداشت ، خدا نيز او را دوست داشت و بر او منت نهاد وحكمت به او آموخت . « 1 »

--> ( 1 ) . لَمْ يَكُنْ نبيّاً ولكنْ كانَ عَبْداً كثيرَ التفكُّرِ ، حَسَنَ اليَقِينِ ، أحَبَّ اللَّه فأحبَّهُ ومَنَّ علَيهِ بالحِكمَةِ » . ( مجمع‌البيان ، ج 4 ، ص 15 ) .