واو را تا سرحد بندگى بپرستيم ، جز خدا ولى نعمتى وجود ندارد كه در برابر او خضوع وبندگى كنيم ، زيرا سرچشمهء تمام نعمتهاى ريز و درشت اوست وهركسى هر چه دارد از خوان كرم او گرفته و به ديگرى تعارف مىكند . خداوند در نخستين آيهء مورد بحث ، چهار موضوع را يادآور مىشود كه هر يك حاكى از قدرت بىپايان و كمال نامحدود اوست و در عين حالْ يادآور نعمتهاى بىكران او مىباشد ؛ از اين جهت در آيهء بعدى نتيجه مىگيرد كه جز او كسى شايستهء عبادت وپرستش نيست . اينك موضوعات چهارگانه : 1 . كوهها را آفريد تا ما را از حركات ناموزون زمين حفظ كند ، چنان‌كه مىفرمايد : « وَأَلْقى فِى الأَرْضِ رَواسِىَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ ؛ در زمين كوههايى بسان لنگر پديد آورد ، تا شما را از اضطراب حفظ كند . » 2 . در زمين موجودات جاندارى آفريده و در نقاط مختلف آن پخش‌كرد ، چنان كه مىفرمايد : « وَبَثَّ فِيها مِنْ كُلِّ دابَّةٍ ؛ در روى زمين از جنبندگان منتشر ساخت . » 3 . از آسمان آب نازل كرديم ، چنان كه مىفرمايد : « وَأَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً ؛ از آسمان آب نازل كرديم . » 4 . در روى زمين از هر گياه زيبايى رويانيد ، چنان كه مىفرمايد :