بيكارى پيدا نمىشود و اگر كار گوش به چشم و يا كار معده به قلب ، محول گردد ، زندگى انسان تباه مىشود . نه تنها دستگاههاى مادى وجهاز ظاهرى بدن ، روى اصل « تقسيم كار » انجام وظيفه مىكند ، بلكه براى روحيات وادراكات او نيز نظام خاصى هست كه هر قوه‌اى از قواى روحى براى كارى آفريده شده‌اند . اساس وپايهء نظام روحى انسان ، دو نيروى عظيمى است كه زندگى معنوى انسانْ كاملًا به آن دو بستگى دارد : 1 . قواى نفسانى وغرايز انسانى كه هر كدام براى خود هدف خاص ومشخصى دارد . اگر انسانى با اين غرايز ، مجهز نبود ، زندگى براى انسان امكان نداشت . اگر انسان روزى فاقد غضب وشهوت و يا ميل به ثروت ومقام ، علاقه به همسر و فرزند و . . . شد ، زندگى در نظر او پوچ گشته وگامى براى حيات خود برنمىدارد . 2 . قواى عقلى و فكرى كه تعديل كنندهء اين غرايز وراهنماى انسان در بهره‌بردارى از اين قواى روحى است . غرايز انسان بسان موتور ماشين ، به او قدرت ونيرو ، وحركت وجنبش مىدهند ، در حالى كه قواى عقلى و فكرى انسان ، بسان ترمز ماشين از تحركهاى بىجا جلوگيرى نموده وحافظ سلامت جان و ضامن بقاى اوست . عقل وخرد بسان چراغهاى ماشين ، مسير را براى انسانْ