مورد داستانْ محقق گرديد ، حتماً حرام خواهد بود . از اين جهت ، دانشمندان اسلامى با آيهء مورد بحث بر تحريم « غنا » استدلال نموده ومىگويند : هرنوع آهنگ وآوازى كه مناسب مجالس عياشى وآوازخوانى باشد ، به حكم اين كه لهوى است كه انسان را از حق وحقيقت باز مىدارد ، حرام است . اگر فرض كنيم قرآن و يا حديث و يا شعر بس آموزنده‌اى را بااين آهنگ بخواند ، باز حرام خواهد بود . درست است قرآن وياشعر آموزنده‌اى كه با آهنگ غنا خوانده مىشود ، از قبيل « لهوالحديث » نيست ، يعنى خود سخن ومضمون كلامْ لهو وبازدارنده نيست ، زيرا يا قرآن است و يا شعر آموزنده ، ولى كيفيت ونحوهء سخن گفتنْ لهوى است كه مايهء بازداشتن انسان از حق وحقيقت مىباشد . هرگاه تصنيف مبتذل عشقى كه احساسات خفتهء جنسى را به شدت بيدار مىسازد ، با چنين آهنگ خوانده شود ، در اين صورت علاوه بر اين كه مضمون كلامْ لهو وسرگرم كننده وبازدارنده است ، كيفيت كلام نيز كه به صورت غناست ، لهو خواهد بود . نواختن دستگاههاى موسيقى هر چند توأم با تصنيف وآواز نباشد ، اگرچه لهو الحديث نيست ، اما روشنترين مصداق براى لهو است ، زيرا نواختن واستماع اين آهنگها آن چنان مايهء سرگرمى است كه انسان را از شنيدن آيات الهى وتوجه به مبدأ ومعاد و ديگر وظايف انسانى بازمىدارد .