آيات آن ، همان داستانها وسرگذشت اقوام پيشين است ؛ از اين جهت « نضربن حارث » ، داستانسراى بزرگ عرب حاضر شد كه در مواقع خاصى در كوچه و بازار به نقل داستانهاى قهرمانان « ايران » بپردازد و از اين طريق افراد را از گرايش به رسول خدا باز دارد . اين نقشه به قدرى احمقانه بود كه خود قريش از شنيدن داستانهاى او خسته و از دور او پراكنده شدند . شيوهء مبارزهء آنان با پيامبر ، منحصر به آنچه كه گفته شد نبود ، بلكه براى خاموش ساختن چراغ توحيد از طرق وراههاى ديگرىوارد شده‌اند كه ما مشروح آنها را در كتاب فروغ ابديت آورده‌ايم . آيهء مورد بحث به جهت انتقاد از عمل نضربن حارث نازل شده است . « نضر » بازرگانى بود كه گاه‌گاهى به ايران مسافرت مىكرد و با داستانسرايان معروف ايران انس والفتى داشت و در ضمن ، داستانهاى مربوط به رستم واسفنديار را ياد مىگرفت و يك مشت كتابهاى رمان وداستان خريدارى مىكرد . وى موقع بازگشت به مكه به خاطر سرگرم كردن وباز داشتن مردم از شنيدن قرآن ، معركه‌هايى برپا مىكرد وشروع به نقّالى مىنمود ومىگفت : اگر محمد ، سرگذشت عاد وثمود مىگويد ، من نيز داستان وجريان قهرمانىهاى رستم واسفنديار را مىگويم .