نسبت راستگو هستيد ، برخيزيد و به كمك يكديگر بشتابيد ونظير آن را بياوريد » « 1 » . پيشواى هشتم در حديثى كه دربارهء قرآن ، نه حرف مقطعه سخن مىگويد ، جمله‌اى دارد كه تا حدى مؤيد اين است ، آن جا كه فرمايد : خداوند بزرگ ، قرآن را با حروفى نازل كرد كه تمام عرب با آن سخن مىگفتند . سپس فرمود : هرگاه انس و جن دور هم گرد آيند ونظير اين قرآن را بياورند ، نخواهند توانست ، هر چند يكديگر را پشتيبانى نمايند « 2 » . مؤيد اين نظر ، اين است كه در سوره‌هاى بيست و نه گانه كه با اين حروف آغاز شده‌اند ، جز در سوره‌هاى مريم ، عنكبوت ، روم وقلم ، در همگى پس از ذكر اين حروفْ سخن از قرآن وكتاب به ميان آمده است : مثلًا در سورهء بقره مىفرمايد : « ذ لِكَ الْكِتابُ لَارَيْبَ فِيهِ ؛ اين است كتابى كه در آن شك وترديدى نيست . » و در سورهء آل عمران مىفرمايد : « الم * اللَّهُ لا إِلهَ إِلّا هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ * نَزَّلَ عَلَيْكَ الكِتابَ ؛

--> ( 1 ) . تفسير برهان ، ج 1 ، ص 34 . ( 2 ) . « إنّ اللّهَ تبارَكَ و تعالى أنزلَ هذا القُرآنَ بهذِهِ الحروُفِ الّتى يَتَداوَلُها جَمِيعُ العَربِ ثمَّ قالَ : لئِنِ اجْتَمَعَتِ الإنْسُ والجِنُّ عَلى أن يأْتُوا بمثلِ هذا القُرآنِ لايأتُونَ بمثلِهِ ولَوكانَ بعضُهُمْ لِبعْضٍ ظَهِيراً » . ( توحيد صدوق ، ص 162 ) .