تأمين نيازمنديهاى جسمانى كودك است و ديگر وظيفه‌اى ندارد ، در صورتى كه پرورشهاى اخلاقى وايمانى ، بزرگترين مسؤوليتى است كه بر دوش آنها گذارده شده است وانجام‌دادن اين مسؤوليت ، ارزنده‌تر از تأمين حوايج مادى آنهاست . دومين شخصيت جهان اسلام ، اميرمؤمنان عليه السلام مىفرمايد : « ما نَحَلَ وَالِدٌ ولَداً نُحْلًا أفْضَلَ من أدَبٍ حَسَنٍ ؛ « 1 » بهترين هديه‌اى كه پدر مىتواند به فرزند خود بدهد ، همان تربيت پسنديده است . » مسؤوليت پدران در اين‌باره به قدرى سنگين وقابل توجه است كه امام سجاد عليه السلام در انجام دادن اين وظيفهء خطير از خداوند استمداد مىكند ، و در ضمن راز ونياز خود چنين عرض مىكند : « وأعِنّى علَى تَرْبِيَتِهِمْ وتَأدِيْبِهِمْ وبِرِّهِمْ ؛ « 2 » [ بارالها ] مرا در تربيت وتأديب فرزندان ونيكى به آنها يارى بفرما . » اگر پدرانْ حق اطاعت در گردن فرزندان دارند ، فرزندان نيز حق بزرگترى در عهدهء پدران دارند و آن حق تربيت است ، يعنى آموختن راه ورسم زندگى از طريق صحيح وپرورش دادن سجاياى انسانى است كه در فطرت او تعبيه شده است . اگر دانشمندان ، امروز به اهميت تربيت كودكان وراهنمايى

--> ( 1 ) . مستدرك الوسائل ، ج 2 ، ص 625 . ( 2 ) . صحيفهء سجاديه .