همهء موجودات با ستايش خود خدا را تنزيه مىكنند ، ولى شما از نحوهء تسبيح آن‌ها آگاه نيستيد . مرحوم صدرالمتألهين اين حقيقت فلسفى و قرآنى را از طريق شهود و مكاشفه نيز درك كرده و در رسالهء سيرو سلوك اشعارى در اين مضمون دارد : بَرِ عارف همه ذرات عالم * ملك وارند در تسبيح هر دم كف خالى كه در روى زمين است * بَرِ عارف تاب مُستَبين است به هر جا ، دانه‌اى در باغ و راغى است * درون مغز او روشن چراغى است به فعل آيد ز قوه هر نهانى * زهر خاكى يكى عقلى و جامى بود نامحرمان را چشم دل كور * و گرنه هيچ ذره نيست بىنور بخوان تو آيهء نورالسماوات * كه چون خورشيد يا بى جمله ذرات كه تا دانى كه در هر ذره‌اى خاك * يكى نورى است تابان گشت زان پاك گسترش شعور و دانش‌هاى امروز خوش‌بختانه دانش‌هاى امروز بر اثر زحمات پژوهشگران ، وجود