را در محدودهء علوم مادى جستجو مىنمايند ، بدون ترديد انسان‌شناس كامل نيستند . پزشكى كه از سازمان داخلى بدن انسان و عوامل بيمارى و اصول بهداشت آن ، آگاهى دارد نمىتواند ا دعا كند كه شخصيت انسان ، فقط در مسائل پزشكى خلاصه مىشود و احساسات و عواطف و غرايز رنگارنگ او - كه نيمى از انسانيت او را تشكيل مىدهند - در شخصيت او سهم و نقشى ندارند . « فرويديسم » كه انسان را از پشت عينك « غريزهء جنسى » تجزيه و تحليل مىنمايد و ابعاد مختلف روانى او را ناديده گرفته و اصالت و شخصيت او را در بعد جنسى جستجو مىكند ؛ حقيقت انسان را نشناخته ، بلكه به شناخت بعضى از ابعاد ظاهرى و مادى او نايل آمده است . رهبران « ماترياليسم » اقتصادى كه همهء نوع تحولات اجتماعى و فلسفى و علمى را مولود نحوهء ابزار توليد مىدانند و از ميان اصالت‌ها و واقعيت‌ها ، فقط به يك اصل ، آن هم اصل « اقتصاد » معتقد مىباشند و آن را پديد آرندهء مكتب‌هاى فلسفى و اصول مختلف علمى و سازندهء شخصيت انسانى معرفى مىنمايند ، اقتصادداناناى هستند كه از اصول مربوط به زندگى وى ، فقط با يك اصل آشنايى دارند و اصول ديگر را به دست فراموشى سپرده‌اند . خطرهاى اين انسان‌شناسى ناقص خطرهاى اين انسان‌شناسى ناقص ، يكى دو تا نيست و نتيجه‌اى جز فروريختن كاخ انسانيت چيز ديگرى نخواهد بود ؛ زيرا توجه به