شما نيز وفادار باشيد » . نه تنها با اين دو آيه گروه وفادار به پيمان ، از اين قطع‌نامه استثنا شده‌اند ، بلكه در آيه‌هاى هشتم و دهم و يازدهم از همين سوره به اين حقيقت تصريح و يا اشاره نموده است و اين خود ، نشانهء پاكى و آسمانى بودن آيين اسلام و صداقت و درست‌كارى حضرت محمد صلى الله عليه و آله است كه در موقع قدرت و عظمت خود و ضعف و بيچارگى دشمن ، پيمان‌هاى خود را يك‌جانبه لغو نكرده و به آنها وفادار باقى مانده است . در اين جا هر چند خاورشناسان گردوخاك زيادى كرده‌اند و قطع‌نامهء قرآن را دربارهء گروه مشرك مورد انتقاد قرار داده‌اند ، ولى در حقيقت در مفاد آيات دقت نكرده و تصور كرده‌اند كه پيامبر گرامى همه را به يك چوب رانده است و به وفادار و پيمان‌شكن ، به يك نحو نگاه كرده‌است ؛ در صورتى كه در اين شانزده آيه - كه حضرت على عليه السلام مأموريت يافت آنها را بر مشركان در روز منى بخواند - گروه وفادار صريحاً مورد احترام بوده و پيامبر مأمور بود مادامى كه از جانب آنان نقضى رخ ندهد به پيمان وفادار باشد . چرا مشرك در كشور اسلام رسميت ندارد ؟ بحث ما فعلًا در مورد فلسفهء جهاد اسلامى نيست ؛ زيرا تجزيه و تحليل چنين موضوعى در خور كتابى است كه فعلًا از هدف ما بيرون است . هدف در اين بحث تشريح گوشه‌اى از فلسفهء اين قطع‌نامه است كه بدون ريخته شدن قطره خونى ، شبه جزيرة العرب را از لوث شرك پاك ساخت و سبب شد گروه‌هاى مشرك دست از بت‌پرستى برداشته و به تدريج با آيين توحيد آشنا گردند . روشن‌ترين وجه اين قطع‌نامه اين است كه بت‌پرستى ، مبارزه با اساسىترين قانون و ايدهء تمام آيين‌هاى توحيدى است ؛ مبارزه با ايده‌اى كه موجوديت و اساس تمام شرايع آسمانى را تهديد مىكند . در اين صورت هيچ حكومت الهى نمىتواند دست چنين حريفان را باز بگذارد و به آنان اجازهء فعاليت بدهد و يا