آميزش كرده و تخم گل را تشكيل مىدهند . آيا مىتوان تصور كرد كه اين بزم باشكوه و اين تشكيلات حيرت‌انگيز كه هنوز بشر موفق به ساختن صورت ظاهرى آن نشده خود به خود به وجود آمده باشد ؟ ما دربارهء نظام گل‌ها به همين اندازه اكتفا مىكنيم و طالبان تفصيل را به كتاب‌هاى گياه‌شناسى ارجاع مىدهيم و بحث را با سخنان يك زيست شناس به پايان مىرسانيم . وى مىگويد : بوتهء شبدرى را كه در كنار جاده‌اى روييده ، در نظر بگيريد . آيا تاكنون اين همه ماشين‌آلات شگرفى كه بشر ساخته است مىتواند با اين گياه خودرو برابرى كند ؟ اين شبدر ، خود ماشينى است شگفت‌آور و حيرت انگيز كه پيوسته رشد مىكند و هر روز هزاران نوع فعل و انفعال فيزيكى و شيميايى انجام مىدهد و همهء آنها تحت نظارت يك مادهء « پروتوپلاسمى » كه تمام حيات طبيعى از آن تشكيل يافته قرار دارند . اين ماشين زنده و عجيب ، آفريدهء قدرت كيست ؟ آيا جز اين است كه خداوند ، موجود زنده را با استعداد توليد مثل آفريده است و اين استعداد در تمام انواع با تمام خواص و مشخصات از نسلى به نسل ديگر منتقل مىشود ، و با اين صفات و مشخصات است كه ما هميشه مىتوانيم « شبدر » را بشناسيم . به نظر من اين شگفت‌انگيزترين قسمت « زيست‌شناسى » است كه تجليات قدرت خدايى را نمايان مىسازد ؛ زيرا ما در برابر دنيايى قرار گرفته‌ايم كه بىنهايت كوچك است . هستهء اصلى تخم شبدر كه توليد مثل مىكند حتى چندين مرتبه كوچك‌تر از يك سلول است و تنها قوىترين ميكروسكوپ‌ها مىتواند آن را تماشا كند . ولى اين ذرات بسيار ريز استعدادى دارند كه مىتوانند در مواقع لزوم و البته بسيار نادر كيفيت اصلى خود را عوض كرده و نوعى تازه به وجود آورند كه از نسل‌هاى پيشين بهتر باشد .