الشيخ السبحاني

124

عقايد اسلامى (در پرتو قرآن، حديث و عقل) ( فارسى)

درس 17 : سابقهء گرايش به ماديگرى و گفتار بعضى از دانشمندان دربارهء خدا در هر دوره‌اى ، افراد انگشت‌شمارى از مسير خداشناسى و اعتقاد به ماوراى طبيعت فاصله گرفته و عقايدى را بر خلاف اين انديشه ابراز مىكردند و در زمان پيامبر اكرم‌ه و عهد جاهليت نيز افرادى از اين قبيل وجود داشتند كه قرآن مجيد به عقيدهء آنان اشاره كرده و مىفرمايد : « وَقالُوا ما هِىَ إِلّا حَياتُناالدُّنْيا نَمُوتُ وَنَحْيا وَما يُهْلِكُنا إِلّا الدَّهْرُ » ؛ « 1 » و گفتند كه ، زندگى جز زندگى دنيوى كه در آن مىميريم و زنده مىشويم نيست و ما را جز طبيعت و روزگار از بين نمىبرد . با اقتباس از اين آيه در اعصار نخستين اسلامى به كسانى كه منكر خدا بوده‌اند « دهرى » مىگفتند و اين گروه همواره در تمام دوره‌ها در اقليت بوده‌اند به‌طورىكه در تمام دوران تمدن يونانى و اعصار درخشان اسلامى به زحمت مىتوان چند تن از دانشمندان را نام برد كه واقعاً منكر خدا بوده باشند . در فلسفهء اسلامى از برخى از دانشمندان يونانى نام مىبرند كه گويا در صف مقابل خداپرستان قرار داشتند و از برخى از سخنان آنان بوى انكار خدا استشمام مىشود ،

--> ( 1 ) . جاثيه ( 45 ) ، آيهء 24 .