تحليلى از بلاها و شرور در هر موردى شرى و يا موجود نامطلوبى به چشم مىخورد . با يك بررسى كوتاه معلوم مىگردد ، از اين نظر نامطلوب به شمار مىرود كه با « عدمى » همراه است ؛ مثلا بيمارى ، از آن جهت نامطلوب به شمار مىرود كه شخص بيمار ، فاقد صحت و عافيت مىباشد ؛ شخص نابينا و ناشنوا - از اين نظر كه يك انسان متفكر و آراسته به فضايل است - كمال مطلوبيت را دارد ، ولى نابينايى و ناشنوايى واقعيتى نيست كه در چشم نابينا و گوش ناشنوا وجود داشته باشد ، بلكه آنها همان فقدان و نداشتن بينايى و شنوايى است و واقعيتى جز همين امر عدمى ندارند . بنابراين هركجا كه سخن از بدى هست ، پاى يك نوع فقدان و نيستى - كه از هر فاعل و آفريننده‌اى بىنياز است - در ميان مىباشد و تمام بديها و زشتيها از آن نظر ، بد و شرّ شمرده مىشوند كه فاقد هستى و يا مستلزم نيستى مىباشند ؛ هركدام از درندگان و گزندگان و بلاها و آفتها از آن نظر بد هستند كه منجر به فقدان يك رشته هستى شده و هستىهايى را از دست مىدهند ، زيرا اين عوامل ، موجب مرگ هستند و يا مايهء از دست دادن عضو و نيرويى مىگردند و يا مانع از رشد و پرورش استعدادهايى مىشوند و اگر همين شرور ، چنين نتايجى را در بر نداشتند ، هيچ‌گاه زلزله و آفتهاى نباتى و حيوانى ، بد و زشت و يا شرّ شمرده نمىشدند .