موارد از مكتب وحى الهام گرفت ، و رنجيدگى مردم نمىتواند دليلى براى تغيير دادن حكم الهى باشد . پيامبر معصوم و موضوع مشورت آرى در موضوعات اجتماعى و عرفى كه مربوط به شرع و وحى نبوده و راه تشخيص حق و باطل ، به روى متفكران عادى نيز باز بود ، پيامبر مأمور بود كه به مشاوره بپردازد و از طريق افكار عمومى و مشاوره با طبقه روشندل و بيدار و آگاه ، گره مشكلات را بگشايد ، آنجا كه قرآن دستور داده است : « فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ ، فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ « 1 » ؛ از ( تقصير ) آنان درگذر ، براى آنان طلب آمرزش كن و در امور با آنها مشورت نما ، سپس هنگامى كه تصميم گرفتى ، بر خدا توكل نماى ( و به تصميم خود جامهء عمل بپوشان ) . » حتى خداوند متعال يكى از نشانه‌هاى مردان باايمان را مشاوره معرفى كرده و مىفرمايد : « وَ الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَمْرُهُمْ شُورى بَيْنَهُمْ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ ؛ « 2 » آنان كسانى هستند كه به [ دعوت ] پروردگار خود پاسخ گفته ، و نماز مىگزارند ، و كارهاى خود را از روى مشورت انجام مىدهند ، و از آنچه بديشان روزى داديم انفاق مىكنند . »

--> ( 1 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 159 . ( 2 ) . شورى ( 42 ) آيهء 38 .