از عمل ناشايست والى و تهديد خليفه آگاه ساختند ؛ او نيز به ميان مردم آمد و فرياد كشيد و گفت : عثمان حد الهى را تعطيل نموده و شهود را تهديد كرده است ، اما اين كار هم به نتيجه‌اى نرسيد . شهود به خدمت على عليه السّلام رفتند و شكايت پيش او بردند ؛ على عليه السّلام با عثمان ملاقات كرد و گفت : چرا حدود را تعطيل نموده و شهود را تهديد كرده‌اى ؟ ! تو مگر اندرز عمر را فراموش كرده‌اى كه به تو گفت : بنى اميه و فرزندان ابى معيط را بر گردن مردم سوار مكن ! اى عثمان ! بر تو لازم است كه او را از حكومت كوفه بر كنار كنى و او را بر هيچ منصب دينى نگمارى و از اوضاع شهود تحقيق كنى ، اگر افراد باايمانى هستند ، او را از كوفه فراخوانى و حد خدا را كه بر ميگساران معين نموده است ، بر او جارى ساز ، فشار افكار عمومى به حدى رسيد كه عثمان او را از كوفه فراخواند و حاضر شد كه حد مىگسارى ، يعنى هشتاد تازيانه بر او زده شود ، ولى هيچ‌كس جرأت نمىكرد به برادر خليفه تازيانه بزند و هر كسى به نزديكى وليد مىرفت ، او آنها را به وسيله قرابت خود با خليفه تهديد مىنمود ؛ در اين حال ، امير مؤمنان عليه السّلام شخصا تازيانه را به دست گرفت و با كمال قدرت ، هشتاد تازيانه بر بدن او نواخت و بنا به برخى از روايات ، عبد اللّه بن جعفر ، به دستور على عليه السّلام حد الهى را بر او جارى ساخت « 1 » .

--> ( 1 ) . بلاذرى ، انساب الاشراف ، ج 4 ، ص 23 ؛ صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 52 و منابع ديگر .