در اين صورت ، چنين حركات ناشايست و بىاعتنايى به چنين شخصيت بزرگى ، از بىاعتنايى قلبى به شخص پيامبر و مقدسات مذهبى حكايت خواهد نمود . اين احترامها مخصوص زمان پيامبر نيست ؛ اگر پيامبر در حال حيات احترام دارد ، پس از وفات نيز همان احترام را خواهد داشت ، حتى موقعى كه عايشه در شهادت امام حسن مجتبى عليه السّلام ، در كنار قبر پيامبر سروصدا به راه انداخت و به كمك دسته‌اى ، از دفن فرزند پيامبر كنار قبر جدش جلوگيرى به عمل آورد ؛ امام حسين عليه السّلام براى خاموش كردن وى ، اين آيه را خواند : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَرْفَعُوا أَصْواتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ » ، سپس فرمود : انّ اللّه حرّم من المؤمنين امواتا ما حرّم منهم احياء ؛ خداوند انجام هر عملى را كه دربارهء شخص مؤمن در حال حيات او تحريم كرده ، در حال مرگ وى نيز تحريم نموده است . » « 1 » همان‌طور كه دانشمندان از اين آيه دريافته‌اند ، اين قبيل احترامها ، اختصاص به پيامبر اكرم ندارد ، بلكه همه پيشوايان اسلام ، و علما و اساتيد و پدران و مادران و عموم بزرگان نيز بايد از اين‌گونه احترامها برخوردار شوند ، بالاخص در حرمها و آستانه‌هاى مقدس از داد زدن و فرياد كشيدن و امثال آن بايد خوددارى نمود .

--> ( 1 ) . نور الثقلين ، ج 5 ، ص 80 - 81 .