و به او گفت : آيا همراه خود قربانى آورده‌اى ؟ ! گفت : نه ، فرمود : چرا از احرام خارج نشدى ؟ وى گفت : براى من گوارا نيست كه از احرام خارج شوم ، ولى شما به همان حالت احرام بمانيد ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : تو نه حالا ، بلكه تا روز مرگ به همين عقيده باقى خواهى ماند . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از ترديد و دودلى مردم ناراحت شد و گفت : « لو كنت استقبلت من امرى ما استدبرت ، لفعلت كما امرتكم » اگر آنچه را كه پشت سر نهادم پيش‌بينى مىكردم ، مانند شما بدون اينكه قربانى همراه داشته باشم ، به زيارت خانهء خدا مىآمدم ، اما چه كنم ، من قربانى همراه خود آورده‌ام و به فرمان خدا : « حتّى يبلغ الهدى محلّه » « 1 » بايد در حال احرام بمانم ، تا روز منا ، قربانى خود را در قربانگاه منا سر ببرم ، ولى هر كسى كه قربانى همراه نياورده ، بايد از احرام خارج شود و آنچه را كه انجام داده است ، عمره محسوب نمايد و بعدا براى حج ، احرام ببندد . « 2 » ما در اين‌جا چهار نوع از نمونه‌هاى سبقت و پيشى گرفتن بر خدا و رسول او را آورديم ، و در صفحات تاريخ اسلام و بالاخص در تاريخ زندگانى خلفاى سه‌گانه نمونه‌هاى برجسته‌اى براى اين موضوع ديده مىشود ، كه بحث و گفت‌وگو دربارهء آنها درخور

--> ( 1 ) . به حال احرام باقى بمانيد تا اينكه قربانى را در محل خود ، « منا » سر ببريد . ( 2 ) . بحار ، ج 21 ، ص 319 ؛ مرحوم فيض كاشانى در وافى ( ج 8 ، ص 32 ) كلام پيامبر را به گونه ديگرى تفسير نموده است .