مقدم داشتند و به حالت روزه باقى ماندند ، و پيامبر نام اين دسته را « جمعيت گناهكار » ناميد . « 1 » بزرگترين آفت براى اين افراد همين بود كه در آن لحظه كه به سوى جهاد فى سبيل اللّه مىرفتند ، از يك نقطه الهام نگيرند و هر دسته‌اى از فرماندهى خاص پيروى كند . * در دوران عرب جاهلى ، ازدواج با همسر پسر خوانده ، پس از طلاق بر انسان حرام بود ؛ خداوند براى كوبيدن اين سنت غلط دستور داد كه پيامبر عملا اين سد را بشكند و با زينب مطلّقه پسر خواندهء خود « زيد » ازدواج نمايد ؛ پيامبر با زينب ازدواج كرد ؛ برخى از افراد باايمان ، با اينكه مىدانستند افعال و اقوال پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بىملاك نيست و او در تمام اين قسمتها از عالم وحى الهام مىگيرد ، شروع به انتقاد كرده ، در گوشه و كنار ، ازدواج پيامبر را ازدواجى غير قانونى شمردند . انگيزه آنها بر اين انتقاد ، همان افكار محلى و سليقه‌هاى شخصى موروثى بود ، كه ازدواج با همسر پسرخوانده را يك عمل نامشروع جلوه مىداد ؛ قرآن در تخطئه و كوبيدن اين‌گونه انتقادهاى نابه‌جا - كه حاكى از عدم ايمان به حقيقت نبوت و شرع انور است - در سورهء احزاب آياتى دارد كه به نقل و ترجمه يكى از آنها اكتفا مىكنيم : « 2 »

--> ( 1 ) . « سمّاهم رسول اللّه عصاة » ( وسائل الشيعه ، ج 7 ، ص 125 ) . ( 2 ) . ر . ك : احزاب ( 33 ) آيهء 4 ، 5 ، 36 و 40 .