نكوهيده شمرده دستور داد كه در امانت بكوشيم و از ناپاكيها اجتناب ورزيم و با خويشاوندان و همسايگان ، خوش‌رفتارى كنيم و از خون‌ريزى و اعمال ناشايست و شهادت دروغ و تصاحب اموال يتيمان و از دادن نسبت بد به اين و آن دور باشيم . او به ما دستور داد نماز بخوانيم ، روزه بگيريم ، زكات ثروت خود را بپردازيم ؛ ما به او ايمان آورديم و از دشمنان او بيزارى جستيم ؛ ولى دعوت وى براى قوم ما گران آمد ؛ آنان با تهديد و شكنجه از ما خواستند بار ديگر به پرستش سنگ و گلها بازگرديم ، گرد جنايت و زشتيها برويم ، ولى در برابر آنان مقاومت به خرج داديم ، تا آنكه دست از مال و زندگى شستيم و به خاك حبشه پناه آورديم . « 1 » چون جعفر بن ابى طالب و كسانى كه از نزديك ، مظاهر بىدينى و بىبندوبارى را مشاهده كرده بودند ، پى به ارزش واقعى اسلام برده و آن را بالاتر از جان مىشمردند ؛ ولى كسى كه در محيطهاى دينى و مذهبى ديده به جهان گشوده و در راه مذهب ، رنجى را تحمل نكرده و سيلى نخورده و قطره خونى از دماغش نريخته است ، هرگز پى به ارزش واقعى دين نمىبرد و از نقش آن در بهبود اوضاع اجتماع آگاه نمىگردد . شب باران و بيم موج و گردابى چنين هايل * كجا دانند حال ما سبكباران ساحلها ! ؟

--> ( 1 ) . سيره ابن هشام ، ج 1 و ص 336 .