قرآن به اين جمله اكتفا نكرده و احاطه علمى خدا را با آيه‌هاى ديگرى نيز بيان نموده است ، مانند : 1 . « لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ ؛ « 1 » هم‌وزن ذره‌اى در آسمانها زمين بر خداوند پوشيده نيست » . 2 . « إِنَّ اللَّهَ لا يَخْفى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ ؛ « 2 » چيزى از حوادث زمين و آسمان بر خدا پوشيده نمىماند » . 3 . « وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ وَ يَعْلَمُ ما فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُها وَ لا حَبَّةٍ فِي ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ ؛ « 3 » كليدهاى اسرار غيب نزد خداست ؛ جز او كسى از آنها اطلاعى ندارد ؛ آنچه را كه در خشكى و درياهاست مىداند ؛ هيچ برگ درختى فرو نمىريزد ، مگر اينكه او از آن آگاه است ؛ هيچ دانه‌اى در تاريكيهاى دل زمين و هيچ تر و خشكى نيست مگر اينكه در كتاب مبين ( لوح محفوظ ) منعكس است » . آيا گوياتر از اين مىتوان احاطه علمى خدا را بر تمام موجودات بيان كرد ؟ امير المؤمنين عليه السّلام در يكى از خطبه‌هاى خود ، احاطه علمى خدا را به تمام موجودات جهان ، چنين بيان مىكند : « يعلم عجيج الوحوش فى الفلوات و معاصى العباد فى الخلوات

--> ( 1 ) . سبا ( 34 ) آيهء 3 . ( 2 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 5 . ( 3 ) . انعام ( 6 ) آيهء 59 .