تلقى مىكند ، ولى پس از دقت مىفهمد كه مطلب مستقلى نيست بلكه مقصود ، تعليل و توجيه مطلب پيشين است ، و اين مطلب براى كسانى كه با قرآن انس دارند ، بسيار روشن است . آيه مورد بحث از اين مقوله است ؛ اين آيه اگرچه در صدد بيان نشانه‌هاى افراد باايمان است ، ولى در حقيقت ، تعليلى است بر اين كه چرا گروه « بنى اسد » بايد بگويند : أَسْلَمْنا وَ لَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمانُ فِي قُلُوبِكُمْ ؛ اسلام آورديم ، با آنكه ايمان هنوز در دلهاى آنها نفوذ نكرده است » ؛ چرا ؟ ! زيرا افراد باايمان داراى نشانه‌هاى زير مىباشند : 1 . به خدا و رسول او از صميم دل ايمان مىآورند ؛ 2 . ترديد و تشكيكى به خود راه نمىدهند ؛ 3 . در راه خدا فداكارى مىكنند ؛ آيا اين شرايط در شما وجود دارد ؟ به طور مسلم نه ؛ زيرا ظواهر اعمال شما حاكى از آن است كه هنوز از صميم دل ايمان نياورده‌ايد ؛ هنوز در دل ترديد داريد ، و هرگز در راه خدا ، از جان و مال خود نمىگذريد . اينك توضيحاتى دربارهء نشانه سوم : جانبازى و فداكارى از نشانه‌هاى افراد باايمان است ؛ شخص با ايمان همواره با جان و مال و شؤون ديگر خود ، در راه هدف ، كوشش و فداكارى مىكند ؛ زيرا اعمال و رفتار هر فردى زاييده طرز تفكر و عقيده اوست . اگر ايمان انسان به چيزى ، به حدى برسد كه آن را بالاتر از جان و مال و هستى خود بداند ؛ قطعا در راه تحصيل و حفظ آن ، حد اكثر كوشش را نموده و از همه چيز خود مىگذرد .