بودند و مسجد مدينه براى خود آنان نيز ظرفيت نداشت . در اين هنگام ، وحى نازل شد و آن حضرت مأمور گرديد كه مسجد را از هر نوع آلودگى پاك گرداند و هركس را كه در مسجد جاى داده بود و شب در آنجا مىخوابيد ، از آن مكان مقدس بيرون كند و حتى تمام درهايى را كه از منزلهاى اطراف به مسجد باز مىشد ، مسدود نمايد ، به جز در خانه على و فاطمه عليهما السّلام ، كه آنان از اين قسمت معاف شدند و اين خود ، براى آنان امتيازى محسوب مىگرديد . رسول اكرم دستور جديد را به مرحله اجرا گذاشت و پس از آن ، ديگر كسى حق نداشت در مسجد مسكن گزيند ، ولى با اين وصف ، از وضع آن مردم بىپناه غفلت نفرمود و دستور داد كه در محلى سقف زدند و به آنان امر كرد كه همه در آن مكان مسكن گزينند ؛ اين ، همان محلى است كه به نام « صفّه » ناميده مىشود و عده بىشمارى از ياران آن حضرت به اصحاب « صفه » ، يعنى كسانى كه منزل و مأوايى به جز همان سايبان نداشتند ، شناخته مىشوند . پس از آن ، معمولا پيامبر و مسلمانان در مواقع مختلف به آنان سر مىزدند و آن حضرت آنچه از خوراك و پوشاك به دستش مىرسيد به آنان مىداد ؛ مسلمانان نيز به پيروى از او ، آنچه از دستشان برمىآمد ، درباره آنان كوتاهى نمىكردند و به اين ترتيب ، جامعه اسلامى كه در آن زمان بسيار كوچك بود ، و بودجه زيادى در اختيار نداشت ، از يك عدهء بىچاره و بىپناه نگهدارى مىنمود . يك روز ، پيامبر به طور معمول به سراغ اصحاب « صفه » آمد .