قطعى هر فرد آشنا به اجتماع ، اين موضوع را تكذيب مىكند ، گسترش و افزايش فساد به صورتهاى گوناگون در ميان افراد درس خوانده ، براى كسى قابل انكار نيست ، بلكه آمارهايى كه در جرايد جهان انتشار مىيابد ، گواه محكم و استوارى بر اين موضوع است . البته ، كسى نمىگويد كه يك مهندس تحصيل كرده و يا يك دكتر درس خوانده به‌سان يك باديه‌نشين ، آلوده به گناه مىگردد ، بلكه او بر اثر هوشيارى خاصى كه ثمرهء مستقيم علم و دانش است ، در صورت ضعف مبانى مذهبى ، رنگ كار را دگرگون كرده ، و بزرگترين جرم را به عناوين مختلفى انجام مىدهد . افرادى را مىشناسيم كه مىتوانند دربارهء زيانهاى نوشابه‌هاى الكلى كتاب قطورى بنويسند ، ولى همين اشخاص ، گاهى به قدرى مست مىشوند كه روى پا بند نمىشوند ؛ هستند كسانى كه مىتوانند دربارهء مضرات فردى و اجتماعى قمار و رشوه و روابط نامشروع جنسى ، مقالاتى بنويسند ، و سمينارهايى را اداره كنند ، اما اگر زندگى آنان را مورد دقت قرار دهيم ، خواهيم ديد كه از نوك پا تا فرق سر ، غرق گناه و آلودگى هستند و معلومات ناشى از درس و كلاس نتوانسته آنها را از دست تمايلات سركش درونى نجات بخشد . هيچ فردى نمىتواند ادعا كند كه علم ، مىتواند جلو حرص و آز را بگيرد و يا جاه‌طلبى را مهار كند ؛ زيرا جهان بر اثر جاه‌طلبى گروهى از درس خوانده‌ها دو بار به خاك و خون كشيده شد ، و بيش از صد ميليون انسان در جنگهاى بين‌المللى اول و دوم تباه و نابود شدند . برخى نام مكتب ياد شده را كه ميراث سقراط و ارسطوست ، عوض كرده و « عقل » را جايگزين « علم » نموده‌اند و مىخواهند ادعا كنند كه در پرتو پرورش عقل و خرد آدمى ، مىتوان از آمار جرايم و گناهان كاست و فضايل را در نهاد