است كه يك فرد مىتواند آن را به فرد ديگر تقديم نمايد و چنين مىفرمايد : « رحم اللّه امرأ اهدى الىّ عيوبى ؛ « 1 » خداوند بيامرزد كسى را كه عيوبم را به عنوان هديه به من تذكر دهد » . امير مؤمنان مىفرمايد : « ليكن آثر النّاس عندك من اهدى اليك عيبك ؛ « 2 » برگزيده‌ترين فرد در نظر تو كسى باشد كه عيوب زندگى تو را به عنوان هديه به تو ببخشد » . اصولا نخستين گام براى درمان بيماريهاى جسمى و روحى و از بين بردن بحرانهاى اجتماعى ، اين است كه قبل از هر چيز ، ريشهء بيمارى و نوع مرض ، به طور دقيق شناخته شود و تا اين كار درست انجام نگيرد ، هر نوع معالجه‌اى بىاثر و غير مفيد خواهد بود . كسانى كه از صراحت گفتار و بيان حقايق تلخ و فاش ساختن عيوب اجتماع ، واهمه و ترس دارند ، افرادى هستند كه مىخواهند نقايص روحى و اجتماعى آنها زير سرپوش سكوت و بستن زبانها و شكستن قلمها مخفى بماند و هرگز راضى نمىشوند كه اشكالات كار آنها در آيينه بيان نويسندگان و گويندگان منعكس گردد و هرگاه ديدگان آنها به چنين آيينه‌هايى افتاد ، مىخواهند آنها را بشكنند ؛ بايد به چنين كسانى گفت : « خود شكن ! آيينه شكستن خطاست » .

--> ( 1 ) . تحف العقول ، ص 366 . ( 2 ) . غرر الحكم ، ص 558 .