در شرح حال وى نوشته‌اند : « سيد بزرگوار را در محاوره عادى در زبان لكنتى بود ولى در خطبه و انشاء لكنت نداشت و انسان كامل‌العيار ، داراى ملكات فاضله و تصنيفات عديده است ، در آخر سنين زندگانى به اصفهان آمده و عقب او « ابى عبدالله احمد شاعر طباطبا » ، مىباشد » . « 1 » ابو عبدالله احمد شاعر : احمد ملقب به فتوح‌الدين و مكنى به ابو عبدالله نقيب‌الشاعر مىباشد . وى در اصفهان متولد و در همان جا وفات يافته و مرقدش در محله غازيان از توابع جوباره است . داراى تأليفات و قصائد زيادى بوده ، كه همه آثارش از بين رفته است . « 2 » ابوالحسن محمد شاعر : آن بزرگوار شاعرى بلندمرتبه و دانشمند بىنظير بوده است . در اصفهان متولد و در سال 322 هجرى در همان‌جا دار فانى را وداع كرده است . بعضى از آثارش عبارتند از : عيارالشعر ، تهذيب‌الطبع ، كتاب‌العروض ، الشعر و الشعرا ، تعريض الدفاتر ، نقدالشعر ، ديوان‌الشعر . « 3 » ابوالحسن « 4 » على شهاب : آن بزرگوار از فضلاء و دانشمندان بزرگ عصر خود بوده ، چنان‌كه شرح مبسوطى بر اشرف‌التواريخ ، قاضى عضد ، به نام « ترجمه اشرف‌التواريخ » نوشته است . از نسل وى شخصيت‌هاى بزرگ علمى برخواسته‌اند كه شرح حال مبسوط آنان در كتب تراجم بيان شده است . بنابه نوشته بعضى از نسابين ، قسمت عمده سادات زوار اصفهان ، سلسله نسب خود را به ابوالحسن شهاب مىرساندند . « 5 »

--> ( 1 ) - - هديه لال عبافى نسب آل طباطبا ، ص 24 . ( 2 ) - همان ، ص 25 . ( 3 ) - همان ، ص 25 . ( 4 ) - بعضى از مورخين كنيه ابوالحسن على شهاب را « ابوالحسين » ذكر كرده‌اند . ( 5 ) - نسب مرحوم سيدمهدى طباطبا علامه بحرالعلوم نيز به همين ابوالحسن على شهاب مىرسد به اين ترتيب : سيدمهدى بن سيدمرتضى بن سيدمحمد بن سيدعبدالكريم بن سيدمراد بن سيدشاه اسدالله بن سيدجلال‌الدين بن سيدحسن بن سيدمجدالدين بن سيدقوام‌الدين بن سيداسمعيل بن سيدعباد بن سيد ابىالمكارم بن سيدعباد بن سيدابىالمجد بن سيدعباد بن سيدعلى بين طاهر بن ابوالحسن على . .