گرفتن سلطنت از سوى شاه ( طهماسب 984 - 930 ق ) ، شاه جديد بر وى غضب نمود و وى را محكوم به مرگ كرد و دستور داد او را در حصير بوريا پيچيده و آتش زدند . « 1 » رجب‌على تبريزى ( م ، 1084 ق ) از ديگر دانشمندان اين دوره است كه در فلسفه الهى و منطق از استادان روزگار خويش محسوب مىشد . وى پس از چندى به اصفهان رفت و مورد احترام شاه‌عباس دوم قرار گرفت . حكيم رجب‌على تبريزى در مدرسه شيخ‌لطف‌الله تدريس مىكرد كه به تربيت حكمايى توفيق يافت . برخى از شاگردان وى عبارتند از : 1 - محمدبن عبدالفتاح تنكابنى . 2 - محمدحسين قمى 3 - محمدسعيد قمى ( قاضى سعيد ) 4 - ميرقوام‌الدين تهرانى 5 - محمدشفيع اصفهانى 6 - محمد رفيع زاهدى ( پيرزاده ) 7 - ملاعباس مولوى ملارجب على تبريزى ، آثارى در حكمت و فلسفه نگاشت كه « وجوديه » يا « اثبات واجب » به فارسى از جمله تأليفات اوست كه قاضى سعيد قمى آن را تحت عنوان « الاصول‌الاصفيه » به عربى برگردانده است . « 2 » آخوند ملاشرف‌الدين محمدتبريزى ، زنده به سال 955 ق . از ديگر حكماى الهى اين دوره است كه بر شرح شمسيه قطبيه حاشيه نوشته است . « 3 » شيخ‌مولى محمدقاسم تبريزى ، زنده به سال 1084 ق . فرزند محمدرضا تبريزى از دانشمندان بزرگ عصر صفوى است كه علوم عقلى و نقلى را فرا گرفت و مدارج اجتهاد را

--> ( 1 ) - - دايرةالمعارف تشيع ، ج 4 ، ص 77 ، احياءالدائر من القرن العاشر ، ص 209 ، 210 ، جهان‌گشاى خاقان ، ص 600 ، 604 ، رياض‌العلماء ، ج 4 ، س 403 ، عالم‌آراى عباسى ، ص 159 . ( 2 ) - تاريخ ادبيات در ايران ، ج 1 ، ص 340 ، اعيان‌الشيعه ، ج 6 ، ص 646 ، رياض‌العلماء ، ج 2 ، ص 283 ، طبقات اعلام‌الشيعه ، ج 5 ، ص 215 . ( 3 ) - احياءالدائر من القرن العاشر ، ص 210 ، الذريعه الى تصانيف‌اليشعه ، ج 6 ، ص 75 . .