مقدمه پژوهش در زندگى عالمان فرزانه ، كه بحز علم و دانش از كمالات معنوى و فضائل اخلاقى نيز برخوردار بوده‌اند ، براى ما بسيار ضرورى است . بويژه اگر اين امر با توجه به انگيزه بازشناسى نكات دقيق اخلاقى و نيز دست‌يابى به نقش ارزنده آنها ، در كسب كمالات علمى و معنوى صورت پذيرد . چه در پى اين نگرش ، درمىيابيم كه رمز موفقعيت اين عالمان ربانى ، در رسيدن بدان مرتبه از كمالات و نيز در به انجام رسانيدن رسالت الهى و مسئوليت‌هاى فردى و اجتماعى ، بيشتر در اين بوده است كه همگام با كاوش‌هاى علمى ، به مسائل عاليه اخلاقى نيز توجه داشته و در راه تخلق و طهارت نفس مجاهدت مىنموده‌اند . اين ضرورت ، هنگامى بهتر آشكار مىگردد كه با اندك تأملّى خود را رهرو راهى مىبينيم كه آن بزرگان پيموده‌اند . و اين انديشه ما را بر آن مىدارد ، همانگونه كه در پى گسترش و تكامل انديشه‌ها استوار علمى آنان تلاش مىكنيم ، در زنده نگه داشتن كمالات و فضائل اخلاقى آنان نيز كوشا باشيم . اين كار ، علاوه بر پى بردن به شيوه زندگى عالمانى كه از افتخارات حوزه به شمار مىآيند ، از ارزش بالاتر و والاترى نيز برخوردار است و آن نقشى است كه الگوها در تربيت و ساختن انسان دارند ؛ چه اين كه به حق عالمان راستين اسلام ، هر يك الگو و نمونه‌اى هستند كه مىتوان نظام اخلاقى اسلام را در صحنه زندگى آنان مجسّم ديد . بدين‌گونه ، اين مقصود را در زندگى عالمانى جستجو مىكنيم كه اساس زندگى آنان ، با تأسى به انبياء الهى ( ص ) و ائمه معصمومين ( ع ) ، بر ارزش‌هاى اخلاقى بنا نهاده شده است . اميد آن كه اين روش ، در شناخت و بيان اهميت مسائل اخلاقى مؤثر افتد .