5 - آيت الله محمدتقى بهجت فومنى آيت الله آقاى حاج‌شيخ محمدتقى بهجت فومنى در اواخر سال 1334 ق . در شهر فومن در خانواده‌اى متدين و متقى چشم به جهان گشودند . بعد از كسب مقدمات و مقدارى ادبيات عرب ، براى ادامه تحصيلات ، در سال 1348 ق . راهى كشور عراق شدند و در شهر مقدس كربلا رحل اقامت گزيدند . و تحصيلات خود را در اين شهر ادامه دادند . اقامت ايشان در شهر مقدّس كربلا تا سال 1352 ق . به طول انجاميد . در اين سال براى ادامه سطوح عالى و خارج فقه و اصول راهى شهر نجف اشرف گرديدند . در شهر نجف ، مكاسب و كفايه را نزد اساتيد بزرگوار همچون آيت الله سيدهادى ميلانى ، آيت‌الله‌سيدمحمود شاهرودى ، آقاسيدابوالقاسم خوئى در سنين نوجوانى به پايان رسانده و وارد حوزه درس حاج شيخ محمدحسين غروى « كمپانى » و آيت الله ميرزاى نائينى شدند . معظم له از همان اوايل ورود به نجف به تزكيه نفس و مسائل نفسانى چنان اهتمام داشتند كه به محضر عارف كامل سيد على قاضى بار يافت و مورد ملاطفت و توجه استاد قرار گرفت و از خصيصين تلامذه آن بزرگوار گرديد . ايشان در سال 1368 ق . به ايران مراجعت و چند ماهى را در شهر فومن اقامت نمودند و پس از ازدواج به شهر مقدس قم عزيمت نموده و در حوزه درسى آيت‌الله‌سيد محمد حجت و آيت‌الله‌سيدحسين بروجردى شركت فرمودند . مرحوم آيت الله آقا شيخ مرتضى حائرى فرزند ، حضرت آيت‌الله‌العظمى حاج‌شيخ عبدالكريم حائرى نقل مىفرمودند : « آيت‌الله‌بهجت در درس آيت الله بروجردى ، با اظهار نظرهاى دقيق و اشكالات مهم ، چنان نظر آقاى بروجردى به ايشان جلب شده بود كه چندين روز مجلس درس از حالت درس ، خارج شده بود ، كه آن رد ايرادها براى ما هم بسيار مفيد بود . يك مرتبه چند روزى آقاى بهجت به درس نيامدند . آيت الله بروجردى جوياى ايشان شدند در همان روز كسى چيزى نمىدانست ، بعد از چند روز كه ايشان آمدند ساكت در درس شركت كردند و سؤال و جواب نمىكردند . به ايشان مراجعه كرديم ، براى ادامه سوال و جواب از استاد ، ايشان موافقت نكردند ، فكر كرديم شايد مورد تهديد اصحاب واقع شدند ، با كمال تعجب ديدم