محمد باقر تحريرى
14
آسمان توحيد و معرفت (فارسى)
اين معرفت نايل شوند ، از اين جهت اسلام معارف توحيديش را در سطوح گوناگون عقلى مطرح كرده است و عميقترين معارف را نيز بيان نموده تا كسانى كه توان درك آن را دارند ، به آن دسترسى پيدا كنند ، لكن هدف اصلى دين ارتباط مستقيم و معرفت حضورى به اسما و صفات و ذات الهى مىباشد از اين جهت ، در تمامى وظايف عملى و اخلاقى خود ، بالارفتن ديدگاه قلبى انسان را به ذات اقدس الهى در نظر دارد تا هر كس با تحصيل شرايط علمى و عملى ، اين ارتباط قلبى به اندازهى ظرفيت وجودش ، از درون جانش ظهور نمايد ، و اين همان عرفان عملى است كه رسولاكرم و ائمه - عليهمالسلام - به كاملترين مرتبهى آن نايل شدهاند و ضرورت سير در اين مسير نيز روشن مىشود . زيرا حقيقت براى همگان در قيامت ظهور مىكند و كسانى كه به گونهاى در مسير بودهاند ، به اندازه آن بهرهمند مىشوند . عرفان در لغت و اصطلاح راغب اصفهانى در تعريف عرفان معرفت مىنويسد : آن ادراك چيزى است با تفكر و تدبر در اثر آن ، و آن از علم ، خاصتر است ، زيرا متعدى به مفعول نمىشود و اين تعبير غلط است كه : « فلان يعلم الله ، بر خلاف اين جمله كه : فلان يعرف الله ، چون معرفت خداوند به واسطهى تدبر در آياتش مىباشد نه درك ذاتش ، همچنين صحيح است گفته شود : الله يعلم كذا و صحيح نيست گفته شود : الله يعرف كذا ، چون معرفت در علم محدودى كه با تفكر حاصل مىشود به كار مىرود » . « 1 »
--> ( 1 ) - مفردات راغب ، مادهى عرف .