السيد محمد تقي المدرسي (مترجم: كمال نژاد)
71
دعا (معراج مومنين و راه زندگى) (فارسى)
است وقتى كه انسان قبل از دعا به ثنا و ستايش خدا بپردازد دعايش حتماً مستجاب مىشود و وقتى قبل از ثنا به دعا پردازد اميدى به اجابت هست ؛ پيامبر ، ما را با گفتهء خود : « سلام پيش از سخن . » ( بحار الانوار ، ج 90 ، ص 313 ) ادب فرموده ، پس هنگامى كه دعا مىكنيم بايد قبل از دعا ، سلام كنيم ؛ امّا سلام كردن بر خدا چگونه است ؟ - با حمد و ثنا و تهليل و تمجيد . . . 5 - انسان بايد هنگام دعا غرقِ خوارى ، و خشوع و خضوع باشد نه اينكه در حالت غرور ، تكبّر و بزرگمنشى به دعا پردازد و تا حالت حقيقى خوارى و خشوع برايش حاصل نشده ، بايد به اين حال تظاهر كند ، امام صادق عليه السلام مىفرمايد : « خدا به موسى وحى كرد : هرگاه در پيشگاه من ايستادى ، همانند انسانِ خوارِ نيازمند بايست . » بعضى از روايات اشاره دارند به ضرورت اينكه انسان براى حفظ حالت خوارى و خشوع ، دستهايش را هنگام دعا بلند كند و در برابر خود نگه دارد و به آنها بنگرد و به آسمان نگاه نكند . 6 - بسنده نكردن به نيازهاى خود ، تعميم دعا به ديگران ، بلكه مقدّم داشتن چهل مؤمن در دعا ، سپس بر سر نيازهاى ويژهء خود آمدن ؛ و اين روش يكى از عوامل استجابت است ، پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد : « إذا دعا أحد فليعمّ ، فإنّه أوجد للدعاء ، و من قدّم 40 رجلًا من اخوانه قبل أن يدعو لنفسه ، استجيب له فيهم وفي نفسه . » ( بحار الانوار ، ج 90 ، ص 313 ) « هرگاه كسى دعا كند بايد آن را عموميّت بخشد ، زيرا در دعا واجبتر است و هر كه چهل تن از برادرانش را در دعا بر خود مقدّم كند دعايش در حقّ آنان و خودش مستجاب مىشود . »