را به دليل كوچكيش رها نكنيد و آن را نيز در خواست كنيد ، زيرا آنكه حاجات كوچك دارد حاجات بزرگ نيز دارد . » پس نگو كه چگونه رو به خدا آورم و از او نمك غذايم را بخواهم ؟ زيرا براى خدا تفاوتى نمىكند كه به تو اندكى نمك ببخشد يا كوهى از طلا ، لذا عطاى خداوند به يك كلام است و آن اينكه به چيزى بگويد : باش ! پس خواهد بود . خداوند كه چيزهاى بزرگ را عطا مىكند چيزهاى كوچك را نيز عطا مىفرمايد . از پيامبر روايت شده است : « مسلمانى نيست كه دعايى كند كه در آن قطع رحم و جلب گناه نباشد مگر اينكه خدا به سبب اين دعا يكى از اين سه حالت را به او عطا فرمايد : يا در بر آوردن نيازش مىشتابد ، يا آن را ذخير آخرتش قرار مىدهد ، يا بديى را از او رفع مىكند . » پس در دعا شرطهايى است : اوّل - اينكه منجر به تأثير منفى بر روابط اجتماعى و خانوادگى نشود ، پس اگر انسان مثلًا دعا كند كه خدا از كسى از خويشان او انتقام بگيرد دعايش مستجاب نمىشود ، زيرا منجر به گسستن روابط خانوادگى و قطع رحم مىگردد . دوم - اينكه پيآمد دعا ، گناهى نباشد ، مانند اينكه انسان از خدا بخواهد كه به او كوزه‌اى شراب بدهد ؛ يا هر دعاى ديگرى كه منجر به ارتكاب گناه و جرم شود ، روشن است كه اين دعا مستجاب نمىشود . و زمانى انسان دعايى مىكند كه در آن قطع رحمى نيست و منجر به گناهى نيز نمىشود ، يكى از سه حالت را خواهد داشت ؛ يا خدا دعايش را در دنيا مستجاب مىگرداند و آنچه را مىخواهد به او مىدهد ، مانند آنكه انسان خانه‌اى از خدا بخواهد پس خدا اسباب آن را برايش مهيّا مىكند تا خانه‌اى بدست آورد و در آن ساكن شود ؛ يا اينكه خدا استجابت دعايش را براى آخرت ذخيره مىكند ، طورى كه مثلًا خانه‌اى در بهشت برايش