محدود و روشن بينى و آگاهيت ضعيف باشد ، رحمتى كه به تو تعلّق مىگيرد نيز ضعيف خواهد بود ، نه براى آنكه رحمت خدا اندك است ، بلكه بدليل آنكه تو گنجايش آن را ندارى . بنابر اين شايسته است كه خدا را در حالى كه سراسر وجودمان آروزى اجابت است بخوانيم و از او چيزهاى بسيار بخواهيم و نيازهاى پر شمار خود را به درگاه او بريم ، اگر دعاى ما شروط استجابت را با خود داشت پس آنگاه خدا آنچه را مىجوييم به ما عطا مىكند و اگر در دنيا به ما ندهد در آخرت خواهد داد . پس دعا همّت آدمى را بلند مىدارد و بر روشن بينى او مىافزايد تا آنجا كه دنيا و آخرت را در برگيرد . انسان مؤمن از عبادت و نيايش خدا سر نمىپيچد ، زيرا سرپيچى باعث آن مىشود كه به خوارى وارد دوزخ شود و تيره بختى اخروى و دنيايى در او فراهم آيد . انسان هنگامى كه با خدا به زارى راز و نياز مىكند ، خداوند دعايش را در دنيا مستجاب مىفرمايد و او را در آخرت پاداش مىدهد . دعا و فضل خدا آيه 26 از سورهء شورى اشاره دارد به اينكه ؛ نه تنها خداوند دعاى مؤمنان را اجابت مىكند ، بلكه فضل خود را نيز شامل حالشان مىگرداند . و اجابت مىكند كسانى را كه ايمان آوردند و كارهاى درست كردند و از فضل خويش بدانان مىدهد و كافران را عذابى سخت هست . پس آنگاه كه خدا را مىخوانى و از او همسرى مىطلبى خدا به تو همسر و فرزندى مىدهد و اگر همسر و فرزند بخواهى به‌تو همسر و فرزند مىدهد و روزى و خانهء آنها را نيز عطا مىكند و هم‌چنين « از فضل خويش آنان را افزونى مىدهد » رحمت خدا بسيار گسترده است ، هنگامى كه دعايت را مستجاب مىكند آنچه را كه مىخواهى و نيز چيزى افزون بر آن به تو عطا مىفرمايد .