از بلاى عظيم نجات داديم . » دعاى حضرت ايّوب خداوند در همان سوره دربارهء حضرت ايّوب مىفرمايد : ( وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ) . ( سورهء انبياء ، آيهء 83 ) « و ايّوب را بيادآور كه خداوندش را ندا در داد كه مرا زيان در رسيد و تو بخشاينده‌ترين بخشايندگانى . » ما روش دعا را از اين آيه الهام مىگريم ؛ روش حضرت ايّوب در دعا ، انسان را مؤدّب بودن در دعا فرا مىخواند ، زيرا مىبينيم كه حضرت ايّوب از خدا چيزى را به صراحت نمىخواهد ، بلكه خدايش را ندا مىدهد كه مرا ضرر رسيد . . . خدايا دردم شديد شده است ، درد داخل استخوانم شده و بر من به شدّت تأثير كرده است « و تو بخشاينده‌ترين بخشايندگانى » و تا هنگامى كه چنين هستى چگونه بنده‌ات را اين گونه گرفتار درد شديد ، رها مىكنى ؟ پس ايّوب رحمت خداوندش را به كنايه‌اى بليغتر از تصريح طلب مىكند . دعاى حضرت موسى حضرت موسى نيز همينگونه خدايش را مىخواند : ( . . . رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ ) . ( سورهء قصص ، آيهء 24 ) « خداوندا من به خيرى كه بر من نازل فرمودى نيازمندم . » خير را از خدا به صراحت نمىخواهد ، بلكه مىگويد : خدايا بر من خيرى