حقيقت ايمان و نشانه‌هاى آن شايد دربارهء نماز ، روزه ، راستگويى ، وفاى به عهد و ساير واجباتى كه خداوند به آنها امر كرده است بحث كنيم ، لكن تمام اينها اجزاء و مصاديق و تجلّيات و نشانه‌هاى ايمان هستند . حقيقت ايمان چيز ديگرى است . اگر ايمان ضعيف باشد ، تمام نشانه‌ها و تجلّيات ايمان هم ضعيف خواهند بود . نماز با ايمان ضعيف بىروح خواهد بود ، ايمان ضعيف باعث سهل انگارى در امر نماز مىشود ، و در آخر اين نماز در برابر فحشا و منكرات بازدارنده نيست ، اين نماز به بخشش و انفاق امر نمىكند . . واى بر نمازگزارى كه در نمازش خشوع نباشد ( فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ * الَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ) « 1 » . پس بجاى اينكه اين نماز براى نمازگزار رحمت باشد ، براى او شرّ وبلا است و نيز ساير عبادات كه تمام آنها ابزارى هستند براى هدايت انسان . جامعهء بيدار جامعه‌اى است كه ريشه و روح ايمان در آن پاك ، طاهر ، روشن و حقيقى باشد . در واقع مظاهر ايمان دائماً مصاديق آن نيستند . به عنوان مثال جامعهء كوفه در زمان امام حسين عليه السلام نماز را به وقت مىخواندند ، با اين وجود براى به شهادت رساندن امام حسين عليه السلام كه ريشه و حقيقت و جوهرهء اصلى نماز بودند بر هم سبقت مىگرفتند .

--> ( 1 ) - سورهء ماعون ، آيات 4 - 5 .