به اين موضوع اشاره فرموده : ( بگو من انسانى هستم مانند شما ) . و سرانجام اين عاطفه گم گشته را در شخصيّت دخترش زهرا عليها السلام باز يافت . حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله هرگاه از جنگى با كفّار باز مىگشت ، و يا از دعوت مشركان در به دور ريختن بتهايشان دست مىكشيد ، با شتاب به سوى دخترش زهرا عليها السلام - هم او كه برگرد پيامبر مىچرخيد تا قلب حضرتش را با مهربانى زايدالوصف خود در برگرفته ، بر زخمهايش مرهم نهد و دردهايش را تسكين دهد و اين كاملًا همان طورى بود كه مادر بزرگوارش ، خديجه ( رضوان اللَّه تعالى عليها ) انجام مىداد - روان مىشد . هميشه مىفرمود : « همانا فاطمه مادر پدرش است . » « 1 » « به درستى كه خداوند با خشم فاطمه غضبناك و با رضايتش خشنود مىگردد . » « 2 » در زمان محاصره‌اى كه مشركان براى بنى هاشم در شعب ابىطالب به وجود آورده بودند و در آن برهه زمانى سرنوشت ساز در بقاى شريعت اسلامى ، حضرت زهرا عليها السلام با اينكه سن چندانى نداشته و مادرش را از دست داده بود هيچگاه ترسى به دل راه نداد . در ضمن ، صبرى كه به وسيله توكّل بر پروردگار و اطمينان به او در وجود اين بانوى بزرگوار به وجود آمده بود پايدارى ، مقاومت و ايستادگى را به ايشان آموخت .

--> ( 1 ) - « فاطمة الزهراء بهجة قلب المصطفى » ، ج 3 ، ص 357 . ( 2 ) - همان ، ج 2 ، ص 46 .