اسلام حقوق زيادى را براى زن قائل است ؛ مثلًا در امر ازدواج اين زن است كه تصميم‌گيرى مىكند و اگر ازدواج را مصلحت خود نداند مىتواند آن را نپذيرد ، همينطور است حق تعيين مهر ، و نگهدارى از كودك خود در زمان طلاق به مدّت طولانى زيرا وى مادر است و اسلام دربارهء او سفارش كرده و گفته : « بهشت زير پاى مادران است . » « 1 » به علاوه اسلام زن را در برابر خشنوت برخى مردان ، مصون داشته ، و علّت آن هم اين است كه زن قربانى وحشيگرى برخى از مردان نگردد . و اين امر در قرار گرفتن تعيين سرنوشت زن به دست خود وى نمايان گشته . زيرا زنى كه در زندگى مشاركت ندارد و از انجام وظايف خود سرباز مىزند ، طولى نخواهيد كشيد كه آلت دست ديگران قرار گيرد . اين زن هيچ ارزشى نخواهد داشت ، زيرا كه بر زن واجب است مسئوليّت خود در تمامى امور و واجبات شرعى به جز موارد ذكر شده در شرع را بر عهده گيرد ، به همين دليل است كه قرآن مخاطب خود را تنها مرد نمىداند و مىفرمايد : ( يا أَيُّها الَّذِينَ آمَنُوا ) و ( يا أَيُّها النّاسُ ) تا اين كه خطابش زن و مرد را در برگيرد . زن وظيفه دارد به وسيله مسلح كردن خويشتن به اراده به اداى تام واجبات خود بپردازد . او بايد گسترهء وجودى خود را با كمك از الگوهايى چون حضرت زهرا عليها السلام ، اين بانويى كه بالاترين نمونهء تربيت قرآنى والگويى مثال زدنى براى زنان مسلمان محسوب مىشود ، بگستراند . او مىتواند از زنان ارزشمند همچون فاطمهء

--> ( 1 ) - « ميزان الحكمه » ، ج 10 ، ص 712 .