به گونه‌اى خلق كرده كه همه چيز بر فنا ناپذير بودن ، استوار بودن و بىنيازى ذاتى وجودش گواهى مىدهد . پس حكمت ، همكارى بعداز شناخت است ، و اين همان حكمتى مىباشد كه حاجت و نيازى متقابل بين زن و مرد را به وديعه گذارده . هر گروه كوچك يا بزرگ نيازمند يك مرد به عنوان رهبر است كه بتواند وظايف و مسئوليتهاى دو چندان را بر عهده بگيرد . از اين نقطه نظر است كه زن در برابر مرد داراى ضعف طبيعى مىباشد ، و لازم است كه اين ضعف را بشناسيم تا بتوانيم درمان آن را آغاز كنيم ، و همچنين بايد نقاط قوّت را مشخّص كنيم تا به وسيله آن بتوانيم جاى ضعف را پر كنيم . احترام به ضعيف ، راز پيشرفت احترام به انسان ضعيف و ناتوان راز هر پيشرفت و ترقّىاى در تاريخ مىباشد . تمدّنى كه نيرومند را به خاطر نيروش محترم و شمرده ناتوان را بخاطر ضعفش لگدكوب مىكند در واقع تمدّن نيست . انسانى كه قدرتمند را مورد احترام قرار مىدهد متمدّن به حساب نمىآيد ، فرد متمدّن كسى است كه احترام و مهربانى خود را معطوف فقير كرده سعى كند بر وى كه ممكن است زن ، يتيم يا هر انسان ديگرى باشد ظلم روا ندارد . بدين ترتيب جامعه‌اى را مىتوان متمدّن دانست كه ضعيف در آن محترم باشد ، و مظلوم تا وقتى حقّش ستانده شود يارى گردد . از جمله حقوقى كه جامعه بايد آن را محترم شمرد حقوق زنان