اين گونه بود كه رحمت الهى در شخصيّت حضرت زهرا عليها السلام ، پدر ، همسر و فرزندانش عليهم السلام نمود پيدا كرد . ولى افسوس كه مسلمانان حقّ اين رحمت را به جانياوردند ، تا جائى كه برخى از دانشمندان ، نويسندگان ، سخنرانان و . . ادّعا مىكنند مصيبتهايى كه بر اهل‌بيت عليهم السلام وارد شده و آنچه كه در كتب تاريخ ، كلام خطباء و نوشته نويسندگان آمده ، تمامى مبالغه‌اى بيش نيست . براى بيان اين سخنان كلام يكى از آنها براى ما كافى است ، وى مىگويد : آيا معقول است كسى بر در خانهء فاطمهء زهرا عليها السلام هيزم جمع كند و آن را آتش بزند ؟ آيا عقلانى است در خانهء زهرا عليها السلام را با خشونت بازكنند و او را پشت در مورد فشار قرار دهند ؟ آيا از روى خرد است كه با اين كار آن‌حضرت جنين خود را سقط كند ؟ آيا معقول است كه شخصى در برابر چشمان ديگر مسلمانان جرأت كنند آن‌حضرت را كتك بزند ؟ چگونه بايد آن را باور نكنيم ، در حالى كه اكنون با چشمان خود شاهد ويرانى مقابر اين بزرگواران در مدينهء منوّره توسط دشمنان دين هستيم ، تا آنجا كه به مردم اجازه زيارت قبر شريف حضرت رسول صلى الله عليه و آله را نمىدهند و از نزديك شدن آنها به مقابر ائمّه در قبرستان بقيع جلوگيرى مىكنند ؟ با قاطعيّت مىگويم : آنچه كه تاريخ نگاران از مظلوميّت اهل‌بيت عليهم السلام و شكنجه‌هاى وارد شده بر آنها ، براى ما نقل كرده‌اند مقدار اندكى است ، و بخش اعظمى از آن وقايع را از ترس قدرتهاى حاكم ، و طمع به دنيا و لذّتهاى مربوط به آن پنهان داشته‌اند .