درسى از زهرا عليها السلام شايد ديدگاه عصر جاهلى اوّل و دوّم نسبت به زن - كه نظرى شوم و مستبدّانه به زن داشت - يكسان بوده ، و تنها فرق اين دو دوره ( جاهليّت نخستين و جاهليّت امروزى ) روش رفتار با زن باشد . ديدگاه جاهليّت نخستين مرد را واميدداشت تا خود را از زن كه موجودى شوم بود خلاص كند . زن دراين دوره يا زنده به گور مىشد و يا دچار آوارگى ، محروميت و بردگى مىگرديد . امّا جاهليّت دوّم كه ما امروزه درآن قرار داريم زن را مانند عروسك و وسيله‌اى براى خوشگذرانى مىداند و هيچگونه شخصيّت ، كرامت و احترامى براى او قائل نيست . اگر زن در ديدگاه جاهليت نخست برده مرد بود ، امروزه نيز هيچ فعاليّتى به جز توجّه به شكل ظاهرى و آشكار كردن زيبائيهاى خود ندارد ، با توجّه به اين دو ديدگاه درمىيابيم كه زن تنها بايد در مسير مصلحت مستبدّانه مرد باشد . وى - در عصر جاهليّت دوّم - مانند كالايى است كه مردان را از طريق به نمايش گذاشتن زيبائيهايى جسمى به طرف خود مىكشاند . زن در ديدگاه اوّل و دوّم فاقد شخصيّت و انسانيّت است او را در حالى مىيابى كه يا غرائز جنسى را سيراب مىكند و يا قربانى اين بهره‌بردارى نامشروع مىگردد . امّا حضرت زهرا عليها السلام را مىبينيم كه بهترين مسئوليت زن را برايش بيان مىكند و مىفرمايد : « بهتر است زنان ، مردان را مشاهده نكنند