نظر افكند با نگاهى كه در آن خشنودى صورتش به وضوح نمايان بود ، آنگاه مدتى طولانى به آسمان چشم دوخت و صورتش را به طرف قبله برگرداند با دستان باز دعا كرده پس از آن با صدايى كه همراه گريه بود به سجده رفته و بگرييد و بر ضجّه خود افزود ، اشك از چشمانش سرازير شد سرش را بالا آورد و چشمانش را به زمين دوخت در حالى كه اشكهايش مانند قطرات باران فرو مىريخت . هنگامى كه پيامبر را چنين ديدم حضرت زهرا عليها السلام ، امام على عليه السلام ، امام حسن عليه السلام ، امام حسين عليه السلام و من اندوهگين شديم ، قصد آن كرديم تا در صورت طولانى شدن حالت پيامبر سبب را از ايشان جويا شويم ، در اين زمان امام على عليه السلام و حضرت زهرا عليها السلام از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيدند : چه چيزى باعث گريه شما شده است ؟ خداوند چشمان شما را نگرياند ، وجودمان از ديدن اين حالت در شما دردمند گرديد . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : اى بردارم ! با شما شادمان گشتم به گونه‌اى كه تا امروز مثل آن شادمان نشده بودم ، به تحقيق به شما نگاه مىكردم و خداوند را به خاطر نعمتش كه شما هستيد سپاسگزار بودم . ناگهان جبرئيل بر من نازل شد وگفت : اى محمّد صلى الله عليه و آله ! همانا خداوند تبارك و تعالى از درون تو با خبر شد و بر خوشحالى تو نسبت به برادر ، دختر و دو فرزندانشان آگاهى يافت ، نعمت را بر تو كامل كرد ، و به‌خاطر اين بخشش تهنيت گفت ، آنها ، فرزندان ، دوستداران و پيروانشان را با تو در بهشت قرار داد و هيچ فرقى بين ايشان و تو نيست ، دوست دارند همان جايى را كه تو دوست دارى و مىبخشند به همانگونه كه تو