پنجاه و يك ركعت مىباشد از نشانه‌هاى انسان مؤمن و بركتى براى حيات وى است . انسان به وسيلهء آن به درجات متعالى و قرب الهى نايل مىشود . چه‌بساافرادى دربارهء امكان اداى نافله شب قبل از خواب دلايلى بياورند كه از نقطه نظرايشان عقلانى مىنمايد ، به اين شرح كه زمان نماز شب پس از نماز عشا تا هنگام صبح است - و در حقيقت چنين است - ممكن است كسى به‌عللى نتواند براى اداى نماز شب از خواب برخيزد ، ولى بهتر است نافلهء شب پس از نيمهء شب و چه بهتر كه در ثلث پايانى شب به جاآورده شود ، اداء نافلهء شب ممكن است براى بعضى سخت باشد ويااينكه شيطان‌از اداء آن جلوگيرى كند ، امّا اراده نشأت گرفته از ايمان استوار مىتواند مؤمن را از اين مشكلات برهاند . رسيدن به اين توانايى تنها با تمرين امكان‌پذير است . به‌عنوان نمونه اگر انسان چند شب پىدرپى ، دو ركعت نماز بخواند و ثواب آن را به حضرت زهرا عليها السلام هديه كند . سپس دو ركعت را به چهار ، شش ، هشت ، ده ركعت و در پايان به يازده ركعت برساند ، باگذشت زمان ، در ثلث پايانى شب به‌صورت ناخودآگاه از خواب برمىخيزد ، همچون كسى مىشود كه قدرتى او را از خواب بيدار مىكند و به درجه‌اى مىرسد كه خداوند فرشته‌اى مخصوص را بر مىگزيند تا براى نماز از خواب بيدارش كند ، اين است ويژگى اخلاقى فرد ايمان آورنده به خداوند متعال و شيوهء عملى دوستدار حضرت زهرا عليها السلام . اگر ما براى برپايى نماز دعوت مىكنيم ، مىدانيم يقيناً كسى را دعوت مىكنيم كه از نمازگزاران است ، لكن در مرحلهء نخست بايد