البتّه برخى از ايشان نيز در پيروى از رفتار آن‌حضرت كامل نيستند . حديث شريفى دراين رابطه از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده : « فرزندان و ذريّهء صالح مرا به خاطر خودشان و طالحان و فاسدان از ايشان را به‌خاطر من احترام كنيد » اين حديث تأكيدى است بر اين نكته كه اين احترام شامل تمام سادات مىشود ، چه صالح كه به‌خاطر خودش و چه طالح كه به‌خاطر جدّش بايد محترم شمرده شود . وقتى در كنار مرقد يكى از فرزندان پيامبر صلى الله عليه و آله حاضر مىشويم - با اينكه به‌دليل نبود شجره نامه‌اش او را نمىشناسيم - و يا اينكه بر مزار يكى از فرزندان ائمّهء هدى عليهم السلام فرود مىآئيم شايسته است كه بر پيامبراكرم صلى الله عليه و آله واهل‌بيت عصمت و طهارت درود بفرستيم وحوائج خود را به‌واسطهء ايشان و فرزندانشان از خداوند متعال بخواهيم كه اين كار از روى احترام به خاندان و فرزندان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و اطاعت از امر آن‌حضرت مىباشد . بهتر است به مولاى متّقيان على عليه السلام اقتدا كنيم كه پس از وفات حضرت زهرا عليها السلام بسيار گريه مىكردند و آن هنگام كه عمّار دليل اين بىتابى را از حضرتش پرسيد ، ايشان فرمودند : راه رفتنش همچون رسول اكرم صلى الله عليه و آله بود و حركات و صورت آن‌حضرت شباهت زيادى به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله داشت . در واقع حضرت على عليه السلام پيامبر صلى الله عليه و آله را در شخصيّت فاطمهء زهرا عليها السلام مىديد لذا در فقدان او صبرش تمام شده بود . تاريخ در زمان حال جلوه‌گر مىشود ، و زمان حال چيزى نيست جز زاده شده گذشته و صورتى است كه از آنجا به وجود آمده است . اختلاف بين حال و گذشته اين است كه ، گذشته روايت مىكند و حال