بايد با چند موضوع آشنا شد ، يكى اينكه تاريخ واقعيّتى است كه در زمان گذشته اتفاق افتاده ولى حوادث آن شامل امروز نيز مىشود و امروز كه در آن زندگى مىكنيم . زمان ، نظاره‌گر سرگذشت پيشينيان است . تأثير كارهاى انجام شده در گذشته ، دراين عالم جاودان است و تنها امكان دگرگون شدن ظاهر آنها وجود دارد ، طبق اين قاعده هر كار انجام شده در گذشته با زمان فعلى داراى ارتباط مىباشد و اينچنين است كه ريشه‌هاى حوادث گذشته ، حال و آينده را تشكيل مىدهد . اين حقيقت مانند درختى است كه تنومند و بلند شده و شاخه‌هايش فضا را پر كرده ، ولى حتّى اگر اين درخت موجودى مستقل به‌نظر برسد نمىتوان از ارتباط محكم و حياتى آن با ريشه‌اى كه اعماق زمين را در نورديده است به‌سادگى گذشت چرا كه برپايى و استوارى اين درخت قائم ، به ريشهء آن است . انسان نيز اين گونه است چرا كه در نظر اوّل وجودى مستقل به‌نظر مىرسد ولى در حقيقت او ميراث دار گذشتگان خود مىباشد و وجودش بر پيشينيان و تاريخ آنها استوار گرديده و همين وجود تاريخى انسان است كه گهگاه به‌صورت افكار و سلوك و حركات او در طول حيات و حتّى در شكل ظاهريش نمايان مىشود . پس اگر انسان بخواهد مثلًا شكل جدّ چهارم خود را ببيند بدون شك مىتواند برخى از شباهتها را در خودش مشاهده كند . گراميداشت فرزندان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به‌خاطر ارتباط نسبى آنها با پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام مىباشد . و دليل ديگر آن اين است كه هنوز خون پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در رگهاى فرزندانش جريان دارد ،