شكسته‌ايد ، و بعداز ايمان راه شرك پيش گرفته‌ايد ؟ ( آيا با گروهى كه پيمانهاى خود را شكستند و تصميم به اخراج پيامبر صلى الله عليه و آله گرفته‌اند پيكار نمىكنيد ؟ در حالى كه آنها نخستين بار ( پيكار با شما را ) آغاز كردند ، آيا از آنها مىترسيد ؟ يا اينكه خداوند سزاوارتر است كه از او بترسيد ، اگر مؤمن هستيد ) . آگاه باشيد من چنين مىبينم كه شما رو به راحتى گذارده‌ايد ، و عافيت طلب شده‌ايد ، كسى را كه از همه براى زعامت و ادارهء امور مسلمين شايسته‌تر بود دور ساختيد ، و به تن‌پرورى و آسايش در گوشهء خلوت تن داريد ، و از فشار و تنگناى مسئوليّتها به وسعت بىتفاوتى روى آورديد . آرى آنچه را از ايمان و آگاهى در درون داشتيد بيرون افكنديد ، و آب گوارائى را كه نوشيده بوديد به سختى از گلو برآورديد ! امّا فراموش نكنيد خداوند مىفرمايد : ( اگر شما و همهء مردم روى زمين كافر شويد ( به خدا زيانى نمىرسد ، چرا كه ) خداوند بىنياز و شايستهء ستايش است ) . بدانيد و آگاه باشيد من آنچه را بايد بگويم ، گفتم ، با اينكه به خوبى مىدانم ترك يارى حق با گوشت و پوست شما آميخته ، و عهدشكنى قلب شما را فراگرفته است ولى چون قلبم از اندوه پربود - و احساس مسئوليّت شديدى مىكردم - كمى از غمهاى درونىام بيرون ريخت ، و اندوهى كه در سينه‌ام موج مىزد خارج شد ، تا با شما اتمام حجّت كنم و عذرى براى احدى باقى نماند .